Bronimy drzew - ich prawa do zieleni 

Bronimy rzek, ku którym biegnie las 

Bronimy łąk i zaoranej ziemi 

I plonu, co z niej wzejdzie jeszcze raz 

Jesieni barw i dni jesiennych, które 

Kołysze wiatr do zimowego snu 

I ciszy, co osiądzie białą chmurą 

W zimowych mgieł na śnieżnej bieli pól 



Bronimy gniazd, by nigdy nas nie zbudził 

O brzasku dnia bezdomnych ptaków krzyk 

Bronimy miast i tych zmęczonych ludzi 

Co spieszą się jak... 

Prócz wielkich spraw, o które świat się spiera 

Idei i litery różnych spraw 

Wszystkiego, co dostrzega się dopiero 

Gdy pali się pod ludzką stopa piach 



Bronimy drzew - ich prawa do zieleni 

Bronimy rzek, ku którym biegnie las 

Bronimy łąk i zaoranej ziemi 

I plonu, co z niej wzejdzie jeszcze raz 

Jesieni barw i dni jesiennych, które 

Kołysze wiatr do zimowego snu 

I ciszy, co osiądzie białą chmurą 

W zimowych mgieł na śnieżnej bieli pól 
























Ogarnia nas wizja nowych światów, nowa gra 

Gdzie syntetyczne dni stworzą zimny raj 

Wielki krąg planet jak mgła Cię otoczy, a Ty 

Wymienisz sztuczną pamięć i twarz zacznie żyć 

I będzie trwać, walka o Twe serce, każdą myśl 

I o to byś był sam - chłodny "super ja""

Jeśli chcesz tego, to o czym tak marzysz co noc 

Co tak Cię pcha do ludzi, do ciepła ich rąk 



Człowiek nie jest sam, człowiek nie jest sam 

Choć na krańcu nadziei by stał 

Choćby żył tak, jak wyspa wśród fal 

Człowiek nie jest sam, człowiek nie jest sam 

Nagle spotka drugiego i wie 

Że jego dno, to raj 

Zbij ten klosz, w który ubrać Cię chcą 

I krzyknij im - nie, 

Człowiek nie jest sam, człowiek nie jest sam 

Choć na krańcu nadziei by stał 

Choćby żył tak, jak wyspa wśród fal 

Człowiek nie jest sam 



Tak dobrze znam siłę prostych marzeń, gdy jest źle 

Gdy każdej ceny wart miraż nowych dni 

Oddać chcesz wszystko, czy chcesz w zamian miłość ze szkła 

Czy chociaż łzy zostaną, gdy przyśni się żal 



Człowiek nie jest sam, człowiek nie jest sam 

Choć na krańcu nadziei by stał 

Choćby żył tak, jak wyspa wśród fal 

Człowiek nie jest sam, człowiek nie jest sam 

Nagle spotka drugiego i wie 

Że jego dno, to raj 

Zbij ten klosz, w który ubrać Cię chcą 

I krzyknij im - nie, 

Człowiek nie jest sam, człowiek nie jest sam 

Choć na krańcu nadziei by stał 

Choćby żył tak, jak wyspa wśród fal 

Człowiek nie jest sam 



Człowiek nie jest sam...