Bronimy drzew - ich prawa do zieleni 

Bronimy rzek, ku którym biegnie las 

Bronimy łąk i zaoranej ziemi 

I plonu, co z niej wzejdzie jeszcze raz 

Jesieni barw i dni jesiennych, które 

Kołysze wiatr do zimowego snu 

I ciszy, co osiądzie białą chmurą 

W zimowych mgieł na śnieżnej bieli pól 



Bronimy gniazd, by nigdy nas nie zbudził 

O brzasku dnia bezdomnych ptaków krzyk 

Bronimy miast i tych zmęczonych ludzi 

Co spieszą się jak... 

Prócz wielkich spraw, o które świat się spiera 

Idei i litery różnych spraw 

Wszystkiego, co dostrzega się dopiero 

Gdy pali się pod ludzką stopa piach 



Bronimy drzew - ich prawa do zieleni 

Bronimy rzek, ku którym biegnie las 

Bronimy łąk i zaoranej ziemi 

I plonu, co z niej wzejdzie jeszcze raz 

Jesieni barw i dni jesiennych, które 

Kołysze wiatr do zimowego snu 

I ciszy, co osiądzie białą chmurą 

W zimowych mgieł na śnieżnej bieli pól 
























Dobra miłość między nami 

Tak delikatna, jak aksamit 

Taka piękna, jak witraże 

Prowadzi marzeń ogrodami 



Wiodą nas jej ślady 

W posiwiałe sady 

Pól rozległy bezkres 

Gdzie nie kłamie serce 

Ale już odchodzi 

Ten dzień, co ją zrodził 

Już go los odmienił 

Przysłoniły cienie 

Tak bardzo bym chciała 

Raz jeszcze usłyszeć 

Pulsującą ciszę 

Która nas zjednała 

Która nas uczyła 

Jak przywołać miłość 

Jak z jej rąk wywróżyć 

Czy zostanie dłużej 



Dobra miłość między nami 

Czy oprócz Ciebie ktoś ją da mi 

Taką czułą, taką wierną 

Kto znajdzie perły między łzami 



Kto dotykiem dłoni 

Każdy lęk przegoni 

Znów dziś mi się śniła 

Nasza dobra miłość 

Ale już odchodzi 

Ten dzień, co ją zrodził 

Już go los odmienił 

Przysłoniły cienie 

Tak bardzo bym chciała 

Raz jeszcze usłyszeć 

Pulsującą ciszę 

Która nas zjednała 

Która nas uczyła 

Jak przywołać miłość 

Jak z jej rąk wywróżyć 

Czy zostanie dłużej 



Jak z jej rąk wywróżyć...