Znowu w dłoni mam cały mój świat 

Jesteś Ty w nim, a tuż obok ja 

Ciało moje przytulasz do ust 

Ja ze szczęścia chcę liczyć do stu 



W duszy mej jest radość i lęk 

Porzuć myśli złe, choć tu i przytul mnie 



Sama dobrze już wiem, wiesz i Ty 

Że choć czasem są te szare dni 

Nic nie może już rozdzielić nas 

Kochanie zamknij drzwi i odlećmy do gwiazd 



I tylko czasem ktoś zapyta mnie 

Czy wierzę w to 

Może to sen? 

I tylko czasem ktoś zapyta mnie 

Czy wierzę w to 

Nie, to nie sen 



Znowu w dłoni mam cały mój świat 

Choć to dziwne zupełnie bez wad 

A w nim jesteś niebem i piekłem, jak nikt 

A tak, Ty potrafisz taki naprawdę być 



Wszystko to ma swe miejsce i czas 

Porzuć myśli złe, choć tu i przytul mnie 



Sama dobrze już wiem, wiesz i Ty 

Jak ważne są te jasne dni 

Bicie serca, co dźwięczy i gra 

Kochanie, zróbmy coś, by zostało już tak 



I tylko czasem ktoś zapyta mnie 

Czy wierzę w to 

Może to sen? 

I tylko czasem ktoś zapyta mnie 

Czy wierzę w to 

Nie, to nie sen 
























Żal rośnie jak las - sto lat 

Lodowce płoną jeszcze w nas 

Choć zachwyt już przeminął 

Spójrz - miłość to byłam ja 

To, co ma w pieśni kiedyś żyć 

To w życiu musi zginąć 



Cinema, bo cinema 

Podróż przez śmiech i płacz 

Do pustych brzegów smutku 

Cinema - spłoszony rytm dnia 

Daje go Pantarej, już mniej 



Więc, przekreśl to "więc"i już 

Co łatwo przyszło musi iść 

Namiętność jest jak Wena 

Spójrz - wątek się rwie jak nić 

A może tamto prawdą jest 

A nas po prostu nie ma 



Cinema, bo cinema 

Podróż przez śmiech i płacz 

Do pustych brzegów smutku 

Cinema - spłoszony rytm dnia 

Daje go Pantarej, już mniej