Żal rośnie jak las - sto lat 

Lodowce płoną jeszcze w nas 

Choć zachwyt już przeminął 

Spójrz - miłość to byłam ja 

To, co ma w pieśni kiedyś żyć 

To w życiu musi zginąć 



Cinema, bo cinema 

Podróż przez śmiech i płacz 

Do pustych brzegów smutku 

Cinema - spłoszony rytm dnia 

Daje go Pantarej, już mniej 



Więc, przekreśl to "więc"i już 

Co łatwo przyszło musi iść 

Namiętność jest jak Wena 

Spójrz - wątek się rwie jak nić 

A może tamto prawdą jest 

A nas po prostu nie ma 



Cinema, bo cinema 

Podróż przez śmiech i płacz 

Do pustych brzegów smutku 

Cinema - spłoszony rytm dnia 

Daje go Pantarej, już mniej 
























Co spotka nas za dzień, za dwa 

Z kim będziesz Ty, z kim będę ja 

Którego dnia miniemy się bez pozdrowienia 



Co spotka nas za dzień, za rok 

A dzisiaj już ten pierwszy krok 

Ten pierwszy krok, już każde z nas zrobiło go 



Jak z góry deszcz, co w glinę spadł 

Rozpłynie się pamięci ślad 

Pogody ślad, kropelki dżdżu z zielonych liści 

Na nowy świt opadnie mgła 

Gdzie będziesz Ty, gdzie będę ja 

Do jakich drzwi, do jakich dni będziemy iść 



Zmieni się pewnie niewiele 

Noc będzie nocą, dzień we dnie 

Po dniach powszednich niedziele 

A po nich znów dni powszednie 

I tylko tyle, że obok 

Już ani Ty, ani ja 

Wszystko to mamy za sobą 

Od dzisiejszego dnia 



Co spotka nas za dzień, za dwa 

Z kim będziesz Ty, z kim będę ja 

Czyj będzie śmiech, dotknięcie rąk 

I czyje słowa 



Gdzie zdarzy się na nowo to 

Co miało być z Tobą i mną 

Co spotka nas za dzień, za dwa 

Co spotka nas