Żal rośnie jak las - sto lat 

Lodowce płoną jeszcze w nas 

Choć zachwyt już przeminął 

Spójrz - miłość to byłam ja 

To, co ma w pieśni kiedyś żyć 

To w życiu musi zginąć 



Cinema, bo cinema 

Podróż przez śmiech i płacz 

Do pustych brzegów smutku 

Cinema - spłoszony rytm dnia 

Daje go Pantarej, już mniej 



Więc, przekreśl to "więc"i już 

Co łatwo przyszło musi iść 

Namiętność jest jak Wena 

Spójrz - wątek się rwie jak nić 

A może tamto prawdą jest 

A nas po prostu nie ma 



Cinema, bo cinema 

Podróż przez śmiech i płacz 

Do pustych brzegów smutku 

Cinema - spłoszony rytm dnia 

Daje go Pantarej, już mniej 
























Ty wiesz, co to ból, i co samotność 

Lecz wolisz chować się w swój własny świat 

Ja nie mam szans, by się tam dostać lub odejść 

I tylko jedno wiem 

Nie można czekać na znak 

Bo przecież 



Czas nas goni, czas nas goni 

Dopada z każdym dniem 

Czas nas goni, więc nie spóźnijmy się 

Czas nas goni, czas nas goni 

Tak krótki, krótki jest rok 

Czas nas goni, tylko błysk i mrok 



Ty wiesz, co to blef, kart nie odkrywasz 

Za nimi chowasz się w swój własny świat 

Ja nie mam szans, by się tam dostać lub odejść 

I tylko jedno wiem 

Nie można ciągle czekać na znak 

Bo przecież 



Czas nas goni, czas nas goni 

Dopada z każdym dniem 

Czas nas goni, więc nie spóźnijmy się 

Czas nas goni, czas nas goni 

Tak krótki, krótki jest rok 

Czas nas goni, tylko błysk i mrok 



Ta krótka chwila może być tą 

Gdy trzeba zrobić ten krok 

Spóźnić się raz, to jak sto razy iść 

Więc nie czekajmy już dłużej 

Odnajdźmy siebie dziś 



Czas nas goni, czas nas goni 

Tak krótki, krótki jest rok 

Czas nas goni, tylko błysk i mrok 

Czas nas goni, czas nas goni 

Dopada z każdym dniem 

Czas nas goni, więc nie spóźnijmy się 

Czas nas goni, czas nas goni