Żal rośnie jak las - sto lat 

Lodowce płoną jeszcze w nas 

Choć zachwyt już przeminął 

Spójrz - miłość to byłam ja 

To, co ma w pieśni kiedyś żyć 

To w życiu musi zginąć 



Cinema, bo cinema 

Podróż przez śmiech i płacz 

Do pustych brzegów smutku 

Cinema - spłoszony rytm dnia 

Daje go Pantarej, już mniej 



Więc, przekreśl to "więc"i już 

Co łatwo przyszło musi iść 

Namiętność jest jak Wena 

Spójrz - wątek się rwie jak nić 

A może tamto prawdą jest 

A nas po prostu nie ma 



Cinema, bo cinema 

Podróż przez śmiech i płacz 

Do pustych brzegów smutku 

Cinema - spłoszony rytm dnia 

Daje go Pantarej, już mniej 
























A jeśli kiedykolwiek spotkam Cię 

Na rozstaju dróg 

To wtedy, właśnie wtedy stanę się 

Cała Tobą 



I ciałem Twym, i myślą Twą 

Pragnieniem, życiem, snem 

Złożeniem rąk 

Bo na pewno wiem 



Życie to sen 

Który nie mija 

Światło i dźwięk 

Ave Maria 



A jeśli kiedykolwiek znajdę Cię 

Już nie zgubię 

To wtedy, wtedy, wtedy z Tobą mnie 

Nie skłóci nikt 



Porzucę gniew, wypędzę strach 

Bez lęku poddam się 

W najdalszą dal 

Z Tobą odejść chcę 



Życie to sen 

Który nie mija 

Światło i dźwięk 

Ave Maria 



Życie to sen 

Który nie mija 

Światło i dźwięk 

Ave Maria 



Życie to sen...