Żal rośnie jak las - sto lat 

Lodowce płoną jeszcze w nas 

Choć zachwyt już przeminął 

Spójrz - miłość to byłam ja 

To, co ma w pieśni kiedyś żyć 

To w życiu musi zginąć 



Cinema, bo cinema 

Podróż przez śmiech i płacz 

Do pustych brzegów smutku 

Cinema - spłoszony rytm dnia 

Daje go Pantarej, już mniej 



Więc, przekreśl to "więc"i już 

Co łatwo przyszło musi iść 

Namiętność jest jak Wena 

Spójrz - wątek się rwie jak nić 

A może tamto prawdą jest 

A nas po prostu nie ma 



Cinema, bo cinema 

Podróż przez śmiech i płacz 

Do pustych brzegów smutku 

Cinema - spłoszony rytm dnia 

Daje go Pantarej, już mniej 
























Dobra miłość między nami 

Tak delikatna, jak aksamit 

Taka piękna, jak witraże 

Prowadzi marzeń ogrodami 



Wiodą nas jej ślady 

W posiwiałe sady 

Pól rozległy bezkres 

Gdzie nie kłamie serce 

Ale już odchodzi 

Ten dzień, co ją zrodził 

Już go los odmienił 

Przysłoniły cienie 

Tak bardzo bym chciała 

Raz jeszcze usłyszeć 

Pulsującą ciszę 

Która nas zjednała 

Która nas uczyła 

Jak przywołać miłość 

Jak z jej rąk wywróżyć 

Czy zostanie dłużej 



Dobra miłość między nami 

Czy oprócz Ciebie ktoś ją da mi 

Taką czułą, taką wierną 

Kto znajdzie perły między łzami 



Kto dotykiem dłoni 

Każdy lęk przegoni 

Znów dziś mi się śniła 

Nasza dobra miłość 

Ale już odchodzi 

Ten dzień, co ją zrodził 

Już go los odmienił 

Przysłoniły cienie 

Tak bardzo bym chciała 

Raz jeszcze usłyszeć 

Pulsującą ciszę 

Która nas zjednała 

Która nas uczyła 

Jak przywołać miłość 

Jak z jej rąk wywróżyć 

Czy zostanie dłużej 



Jak z jej rąk wywróżyć...