Żal rośnie jak las - sto lat 

Lodowce płoną jeszcze w nas 

Choć zachwyt już przeminął 

Spójrz - miłość to byłam ja 

To, co ma w pieśni kiedyś żyć 

To w życiu musi zginąć 



Cinema, bo cinema 

Podróż przez śmiech i płacz 

Do pustych brzegów smutku 

Cinema - spłoszony rytm dnia 

Daje go Pantarej, już mniej 



Więc, przekreśl to "więc"i już 

Co łatwo przyszło musi iść 

Namiętność jest jak Wena 

Spójrz - wątek się rwie jak nić 

A może tamto prawdą jest 

A nas po prostu nie ma 



Cinema, bo cinema 

Podróż przez śmiech i płacz 

Do pustych brzegów smutku 

Cinema - spłoszony rytm dnia 

Daje go Pantarej, już mniej 
























Śni mi się sen o dolinie 

Ciągle, niezmiennie - ten sam od lat 

Za moim oknem pustynia 

Za moim oknem jest dziwny świat 



Żyje się życiem na brudno 

Życiem tak trudno się cieszyć dziś 

Pan Bóg podobno już w grudniu 

Zasnął na chwilę i ciągle śpi 



Anioł Stróż nie kocha nas 

Tak wąski most, tak łatwo z niego spaść 

Anioł Stróż nie słucha nas 

Gdy odkryć chcesz to, co na sercu masz 



Stoi kolejka do raju 

Stoi kolejka do nieba bram 

Tego czasami wpuszczają 

Kto miejsce już zaklepane ma 



Nogi mnie niosą do baru 

Może się uda obudzić krew 

Buty są znów nie do pary 

Ludzie na ogół tak samo nie 



Anioł Stróż nie kocha nas 

Tak wąski most, tak łatwo z niego spaść 

Anioł Stróż nie słucha nas 

Gdy odkryć chcesz to, co na sercu masz 



Deszczowa pora opóźnia się znów 

Gorączka budzi się w nas 

Siostry ze wschodu wychodzą na łów 

Dziś wszystko może się stać 

Tysiące oczu ma ta noc 

To nie pora na sen 

A co ze mną ? 

To nie interes jest Twój 

Z kim się skończy ta noc 



Stoi kolejka do raju 

Stoi kolejka do nieba bram 

Tego czasami wpuszczają