Nie bądź taki 

Wygrany już 

Nie bądź taki 

W koronie król 

Poza piękną chwilą naprawdę nic 

Nic takiego się nie stało 



Nie bądź senny 

Wyraźnie tak 

Nazbyt pewny 

Powodów brak 

Pewny jesteś, że już całą mnie masz 

A to jeszcze wciąż za mało 



Jestem sobą, nie Tobą 

Mam swój rozum, mam swój świat 

Jeśli chcesz go podbić - uwierz mi 

Nie obejdzie się bez strat 

Jestem swoja, nie Twoja 

Jeśli zechcesz zdobyć mnie 

Musisz sto sposobów innych mieć 

Bo czasem mówię - nie 



Czasem mówię - nie 



Powiedziałam, że kocham Cię 

Zapomniałam, jak brzmi ten dźwięk 

Jeszcze wiele musi wydarzyć się 

Nim usłyszysz znów to samo 



Jestem sobą, nie Tobą 

Mam swój rozum, mam swój świat 

Jeśli chcesz go podbić - uwierz mi 

Nie obejdzie się bez strat 

Jestem swoja, nie Twoja 

Jeśli zechcesz zdobyć mnie 

Musisz sto sposobów innych mieć 

Bo czasem mówię - nie 

Czasem mówię - nie 



Jestem sobą, nie Tobą... 
























Żal rośnie jak las - sto lat 

Lodowce płoną jeszcze w nas 

Choć zachwyt już przeminął 

Spójrz - miłość to byłam ja 

To, co ma w pieśni kiedyś żyć 

To w życiu musi zginąć 



Cinema, bo cinema 

Podróż przez śmiech i płacz 

Do pustych brzegów smutku 

Cinema - spłoszony rytm dnia 

Daje go Pantarej, już mniej 



Więc, przekreśl to "więc"i już 

Co łatwo przyszło musi iść 

Namiętność jest jak Wena 

Spójrz - wątek się rwie jak nić 

A może tamto prawdą jest 

A nas po prostu nie ma 



Cinema, bo cinema 

Podróż przez śmiech i płacz 

Do pustych brzegów smutku 

Cinema - spłoszony rytm dnia 

Daje go Pantarej, już mniej