Zapisz swoję ulubione piosenki Zdzisława Sośnicka

Imie/ksywa:*

Mail

Komatarz dla przyszłych pokoleń:




Ogarnia nas wizja nowych światów, nowa gra 

Gdzie syntetyczne dni stworzą zimny raj 

Wielki krąg planet jak mgła Cię otoczy, a Ty 

Wymienisz sztuczną pamięć i twarz zacznie żyć 

I będzie trwać, walka o Twe serce, każdą myśl 

I o to byś był sam - chłodny "super ja""

Jeśli chcesz tego, to o czym tak marzysz co noc 

Co tak Cię pcha do ludzi, do ciepła ich rąk 



Człowiek nie jest sam, człowiek nie jest sam 

Choć na krańcu nadziei by stał 

Choćby żył tak, jak wyspa wśród fal 

Człowiek nie jest sam, człowiek nie jest sam 

Nagle spotka drugiego i wie 

Że jego dno, to raj 

Zbij ten klosz, w który ubrać Cię chcą 

I krzyknij im - nie, 

Człowiek nie jest sam, człowiek nie jest sam 

Choć na krańcu nadziei by stał 

Choćby żył tak, jak wyspa wśród fal 

Człowiek nie jest sam 



Tak dobrze znam siłę prostych marzeń, gdy jest źle 

Gdy każdej ceny wart miraż nowych dni 

Oddać chcesz wszystko, czy chcesz w zamian miłość ze szkła 

Czy chociaż łzy zostaną, gdy przyśni się żal 



Człowiek nie jest sam, człowiek nie jest sam 

Choć na krańcu nadziei by stał 

Choćby żył tak, jak wyspa wśród fal 

Człowiek nie jest sam, człowiek nie jest sam 

Nagle spotka drugiego i wie 

Że jego dno, to raj 

Zbij ten klosz, w który ubrać Cię chcą 

I krzyknij im - nie, 

Człowiek nie jest sam, człowiek nie jest sam 

Choć na krańcu nadziei by stał 

Choćby żył tak, jak wyspa wśród fal 

Człowiek nie jest sam 



Człowiek nie jest sam... 
























Czas strumieniem wartkim płynie 

I odmienia twarze snów 

Nieodmienne jest do dziś jedynie 

Co przed nami było tu 



Wesołość ptasich gniazd 

Od snu ciepły las 

I świerszcza śpiew zaklęty 

W krzew znajomy 

Idący polem dzień 

I świt, kiedy cień 

Odejście nocy kryje 

W mgieł zasłony 

Bezdroża szumnych traw 

Niezmienność wśród malw 

Gdy barwą kryją ściany pobielane 

W powietrzu czystym dzwon 

I bzu biały szron 

To dom rodzinny 

To mój dom 



Czas od dawien dawna plącze 

Pajęczyny naszych dróg 

Choć niejedna droga nam się skończy 

Po nas znowu będzie tu 



Wesołość ptasich gniazd 

Od snu ciepły las 

I świerszcza śpiew zaklęty 

W krzew znajomy 

Idący polem dzień 

I świt, kiedy cień 

Odejście nocy kryje 

W mgieł zasłony 

Bezdroża szumnych traw 

Niezmienność wśród malw 

Gdy barwą kryją ściany pobielane 

W powietrzu czystym dzwon 

I bzu biały szron 

To dom rodzinny 

To mój dom 



Bezdroża szumnych traw... 
























Co spotka nas za dzień, za dwa 

Z kim będziesz Ty, z kim będę ja 

Którego dnia miniemy się bez pozdrowienia 



Co spotka nas za dzień, za rok 

A dzisiaj już ten pierwszy krok 

Ten pierwszy krok, już każde z nas zrobiło go 



Jak z góry deszcz, co w glinę spadł 

Rozpłynie się pamięci ślad 

Pogody ślad, kropelki dżdżu z zielonych liści 

Na nowy świt opadnie mgła 

Gdzie będziesz Ty, gdzie będę ja 

Do jakich drzwi, do jakich dni będziemy iść 



Zmieni się pewnie niewiele 

Noc będzie nocą, dzień we dnie 

Po dniach powszednich niedziele 

A po nich znów dni powszednie 

I tylko tyle, że obok 

Już ani Ty, ani ja 

Wszystko to mamy za sobą 

Od dzisiejszego dnia 



Co spotka nas za dzień, za dwa 

Z kim będziesz Ty, z kim będę ja 

Czyj będzie śmiech, dotknięcie rąk 

I czyje słowa 



Gdzie zdarzy się na nowo to 

Co miało być z Tobą i mną 

Co spotka nas za dzień, za dwa 

Co spotka nas