Zapisz swoję ulubione piosenki Zdzisława Sośnicka

Imie/ksywa:*

Mail

Komatarz dla przyszłych pokoleń:




Ogarnia nas wizja nowych światów, nowa gra 

Gdzie syntetyczne dni stworzą zimny raj 

Wielki krąg planet jak mgła Cię otoczy, a Ty 

Wymienisz sztuczną pamięć i twarz zacznie żyć 

I będzie trwać, walka o Twe serce, każdą myśl 

I o to byś był sam - chłodny "super ja""

Jeśli chcesz tego, to o czym tak marzysz co noc 

Co tak Cię pcha do ludzi, do ciepła ich rąk 



Człowiek nie jest sam, człowiek nie jest sam 

Choć na krańcu nadziei by stał 

Choćby żył tak, jak wyspa wśród fal 

Człowiek nie jest sam, człowiek nie jest sam 

Nagle spotka drugiego i wie 

Że jego dno, to raj 

Zbij ten klosz, w który ubrać Cię chcą 

I krzyknij im - nie, 

Człowiek nie jest sam, człowiek nie jest sam 

Choć na krańcu nadziei by stał 

Choćby żył tak, jak wyspa wśród fal 

Człowiek nie jest sam 



Tak dobrze znam siłę prostych marzeń, gdy jest źle 

Gdy każdej ceny wart miraż nowych dni 

Oddać chcesz wszystko, czy chcesz w zamian miłość ze szkła 

Czy chociaż łzy zostaną, gdy przyśni się żal 



Człowiek nie jest sam, człowiek nie jest sam 

Choć na krańcu nadziei by stał 

Choćby żył tak, jak wyspa wśród fal 

Człowiek nie jest sam, człowiek nie jest sam 

Nagle spotka drugiego i wie 

Że jego dno, to raj 

Zbij ten klosz, w który ubrać Cię chcą 

I krzyknij im - nie, 

Człowiek nie jest sam, człowiek nie jest sam 

Choć na krańcu nadziei by stał 

Choćby żył tak, jak wyspa wśród fal 

Człowiek nie jest sam 



Człowiek nie jest sam... 
























Czas strumieniem wartkim płynie 

I odmienia twarze snów 

Nieodmienne jest do dziś jedynie 

Co przed nami było tu 



Wesołość ptasich gniazd 

Od snu ciepły las 

I świerszcza śpiew zaklęty 

W krzew znajomy 

Idący polem dzień 

I świt, kiedy cień 

Odejście nocy kryje 

W mgieł zasłony 

Bezdroża szumnych traw 

Niezmienność wśród malw 

Gdy barwą kryją ściany pobielane 

W powietrzu czystym dzwon 

I bzu biały szron 

To dom rodzinny 

To mój dom 



Czas od dawien dawna plącze 

Pajęczyny naszych dróg 

Choć niejedna droga nam się skończy 

Po nas znowu będzie tu 



Wesołość ptasich gniazd 

Od snu ciepły las 

I świerszcza śpiew zaklęty 

W krzew znajomy 

Idący polem dzień 

I świt, kiedy cień 

Odejście nocy kryje 

W mgieł zasłony 

Bezdroża szumnych traw 

Niezmienność wśród malw 

Gdy barwą kryją ściany pobielane 

W powietrzu czystym dzwon 

I bzu biały szron 

To dom rodzinny 

To mój dom 



Bezdroża szumnych traw... 
























Czy to warto 

Nie wiem, czy to warto 

Wciąż być taką hardą 

Dumną być jak paw 

Jestem sama 

Tak, jak pragnie mama 

Młoda - stara panna 

Której szczęścia brak 

Jestem inna 

Sama sobie winna 

Ładna, ale zimna 

Bez najmniejszych szans 

A ja też bym chciała mieć 

Kogoś, kto by kochał mnie, jak nikt 

Kogoś, kto by znalazł klucz 

Och, i do serca i do ust 

Już dziś 



O, czy to warto 

Taką być upartą 

Zostać białą kartą 

Którą zniszczy czas 

Jestem sama 

Tak, jak pragnie mama 

Młoda - stara panna 

Której szczęścia brak 

A ja też bym chciała mieć 

Kogoś, kto by kochał mnie, jak nikt 

Kogoś, kto by znalazł klucz 

Och, i do serca i do ust 

Już dziś 



O, czy to warto 

Nie wiem, czy to warto 

Wciąż być taką hardą 

Dumną być jak paw 



Jestem inna... 

Ładna, ale zimna... 

Bez najmniejszych szans 

Czy to warto... 

Zostać białą kartą, którą zniszczy czas 

Jestem sama, młoda - stara panna 

Której szczęścia brak