Jabłko i grzech - tak musi być,

wojna i śmiech zaraz po nich...

Zieleń i brąz, płomień i dym,

żebrak i król w koronie...



Słońce i grad, po nocy dzień,

światło i mrok ramię w ramię,

szampan i gaz, po życiu sen

i nic ci już nie ostanie...



Daj mi dłoń, tak daleko port...

Gdzie dziś dom, gdzie ulica słońc?



Aleją gwiazd, aleją gwiazd biegniemy, Bóg drogę zna,

pod niebem gwiazd, pod niebem gwiazd żyjemy, a każdy sam.



  / w s t a w k a /



I potem tak: luz, potem blues,

duch, potem pąk - zawsze razem

zachód i wschód, wiatr oraz mróz

anioł i stróż idą w parze...



Jabłko i grzech - tak musi być,

wojna i śmiech zaraz po nich...

Zieleń i brąz, płomień i dym,

żebrak i król w koronie...



Daj mi dłoń, tak daleko port,

gdzie dziś dom, gdzie ulica słońc.



Aleją gwiazd, aleją gwiazd biegniemy, Bóg drogę zna,     }

pod niebem gwiazd, pod niebem gwiazd żyjemy, a każdy sam.}   /  x 2



  / w s t a w k a /



Aleją gwiazd, aleją gwiazd biegniemy,         }

pod niebem gwiazd, pod niebem gwiazd żyjemy...}  /  do wyciszenia

 






















Żal rośnie jak las - sto lat 

Lodowce płoną jeszcze w nas 

Choć zachwyt już przeminął 

Spójrz - miłość to byłam ja 

To, co ma w pieśni kiedyś żyć 

To w życiu musi zginąć 



Cinema, bo cinema 

Podróż przez śmiech i płacz 

Do pustych brzegów smutku 

Cinema - spłoszony rytm dnia 

Daje go Pantarej, już mniej 



Więc, przekreśl to "więc"i już 

Co łatwo przyszło musi iść 

Namiętność jest jak Wena 

Spójrz - wątek się rwie jak nić 

A może tamto prawdą jest 

A nas po prostu nie ma 



Cinema, bo cinema 

Podróż przez śmiech i płacz 

Do pustych brzegów smutku 

Cinema - spłoszony rytm dnia 

Daje go Pantarej, już mniej