Nie żal mi słońc, których nie zobaczę 

Nie żal mi łez, których nie wypłaczę 

Nie żal mi łąk, w których nie utonę idąc pod wiatr 

Nie żal mi dróg, których nie przebiegnę 

Nie żal mi chmur, których nie dosięgnę 

Nie żal mi burz, których nie uciszę 

Mam to wszystko, co pragnęłam mieć 



Bawi mnie świat - miejsce na tej ziemi 

Bawi mnie świat - tyle trosk w kieszeni 

Uśmiech i żal, dzieci pod oknami 

Drzwi otwarte, jakby chciały mnie zaprosić 

Bawi mnie świat - duży i nieduży 

Obłok i wiatr, nieba cień w kałuży 

Zdjęcie sprzed lat, czas odlotu i powrotu czas  



Nie żal mi słów, których nie usłyszę 

Nie żal mi dat, których nie zapiszę 

Nie żal mi mórz, których nie przepłynę 

Mam to wszystko, co pragnęłam mieć 



Bawi mnie świat - miejsce na tej ziemi 

Bawi mnie świat - byle grosz w kieszeni 

Uśmiech i żal, dzieci pod oknami 

Drzwi otwarte, jakby chciały mnie zaprosić 

Bawi mnie świat - duży i nieduży 

Obłok i wiatr, nieba cień w kałuży 

Zdjęcie sprzed lat, czas odlotu i powrotu czas 



Bawi mnie świat... 

Wciąż mnie bawi świat... 
























Żal rośnie jak las - sto lat 

Lodowce płoną jeszcze w nas 

Choć zachwyt już przeminął 

Spójrz - miłość to byłam ja 

To, co ma w pieśni kiedyś żyć 

To w życiu musi zginąć 



Cinema, bo cinema 

Podróż przez śmiech i płacz 

Do pustych brzegów smutku 

Cinema - spłoszony rytm dnia 

Daje go Pantarej, już mniej 



Więc, przekreśl to "więc"i już 

Co łatwo przyszło musi iść 

Namiętność jest jak Wena 

Spójrz - wątek się rwie jak nić 

A może tamto prawdą jest 

A nas po prostu nie ma 



Cinema, bo cinema 

Podróż przez śmiech i płacz 

Do pustych brzegów smutku 

Cinema - spłoszony rytm dnia 

Daje go Pantarej, już mniej