W błękicie mamy swój dom na wyspie słońca 

W błękicie mamy swój ląd zwyczajnych spraw 

Jesteś mój, czemu więc 

Tak często myślę, że 



Bez Ciebie jesień dogoni mnie 

Bez Ciebie marzeń oduczę się 

Bez Ciebie pasjans nie wyjdzie mi w pochmurne dni 

Bez Ciebie zmartwi mnie byle co 

Bez Ciebie nic nie będzie mi szło 

Bez Ciebie na zawsze schowam się na serca dnie 



Jeszcze wciąż jest tyle słońca 

Jeszcze nam nie płynie czas 

Jesteś mój, czemu więc 

Tak często myślę, że 



Bez Ciebie wino utraci smak 

Bez Ciebie nigdy nie powiem,"tak"

Bez Ciebie drogi zasypie wiatr popiołem z gwiazd 

Bez Ciebie smuci mnie każdy wiersz 

Bez Ciebie nie przychodzi sen 

Bez Ciebie w jesień zapadnie świat na tysiąc lat 



Bez Ciebie jesień dogoni mnie 

Bez Ciebie marzeń oduczę się 

Bez Ciebie pasjans nie wyjdzie mi w pochmurne dni 

Bez Ciebie zmartwi mnie byle co 

Bez Ciebie nic nie będzie mi szło 

Bez Ciebie na zawsze schowam się na serca dnie 



Bez Ciebie jesień... 
























Uwielbiam mewy, za ich lot 

I przebiśniegi w mroźną noc 

Zapatrzeć się w dal, aż do łez 

Powietrzem czystym upić się w środku gór 

Co tam gin, co tam rum 



Uwielbiam w modzie dobry ton 

I nad Pilicą z drewna dom 

Obudzić się tam, w cieniu drzew 

I słuchać serca, czy już 

Pora gwiazd, pora zórz 



A Ciebie lubię ot tak za ten cień 

Co przez życie za mną chodzi 

A Ciebie lubię ot tak za ten blask 

W moich snach 

Lubię w Tobie spokój, gdy na niebie 

Chmurzy się i chmurzy w nas 

I lubię z Tobą zgubić się i odnaleźć  



A Ciebie lubię ot tak za ten cień 

Co przez życie za mną chodzi 

A Ciebie lubię ot tak za ten blask 

W moich snach 

Lubię w Tobie spokój, gdy na niebie 

Chmurzy się i chmurzy w nas 

I lubię z Tobą zgubić się i odnaleźć 



Uwielbiam wierzyć w dobre dni 

A z imion - Jerzy - może być 

Pocieszać Cię, gdy zdradzi los 

I dziwić się, że to tak, jakby dziś 

A tu już tyle dni, tyle lat, tyle dni 

Już razem tyle lat, tyle dni, tyle lat...