W błękicie mamy swój dom na wyspie słońca 

W błękicie mamy swój ląd zwyczajnych spraw 

Jesteś mój, czemu więc 

Tak często myślę, że 



Bez Ciebie jesień dogoni mnie 

Bez Ciebie marzeń oduczę się 

Bez Ciebie pasjans nie wyjdzie mi w pochmurne dni 

Bez Ciebie zmartwi mnie byle co 

Bez Ciebie nic nie będzie mi szło 

Bez Ciebie na zawsze schowam się na serca dnie 



Jeszcze wciąż jest tyle słońca 

Jeszcze nam nie płynie czas 

Jesteś mój, czemu więc 

Tak często myślę, że 



Bez Ciebie wino utraci smak 

Bez Ciebie nigdy nie powiem,"tak"

Bez Ciebie drogi zasypie wiatr popiołem z gwiazd 

Bez Ciebie smuci mnie każdy wiersz 

Bez Ciebie nie przychodzi sen 

Bez Ciebie w jesień zapadnie świat na tysiąc lat 



Bez Ciebie jesień dogoni mnie 

Bez Ciebie marzeń oduczę się 

Bez Ciebie pasjans nie wyjdzie mi w pochmurne dni 

Bez Ciebie zmartwi mnie byle co 

Bez Ciebie nic nie będzie mi szło 

Bez Ciebie na zawsze schowam się na serca dnie 



Bez Ciebie jesień... 
























A jeśli kiedykolwiek spotkam Cię 

Na rozstaju dróg 

To wtedy, właśnie wtedy stanę się 

Cała Tobą 



I ciałem Twym, i myślą Twą 

Pragnieniem, życiem, snem 

Złożeniem rąk 

Bo na pewno wiem 



Życie to sen 

Który nie mija 

Światło i dźwięk 

Ave Maria 



A jeśli kiedykolwiek znajdę Cię 

Już nie zgubię 

To wtedy, wtedy, wtedy z Tobą mnie 

Nie skłóci nikt 



Porzucę gniew, wypędzę strach 

Bez lęku poddam się 

W najdalszą dal 

Z Tobą odejść chcę 



Życie to sen 

Który nie mija 

Światło i dźwięk 

Ave Maria 



Życie to sen 

Który nie mija 

Światło i dźwięk 

Ave Maria 



Życie to sen...