W błękicie mamy swój dom na wyspie słońca 

W błękicie mamy swój ląd zwyczajnych spraw 

Jesteś mój, czemu więc 

Tak często myślę, że 



Bez Ciebie jesień dogoni mnie 

Bez Ciebie marzeń oduczę się 

Bez Ciebie pasjans nie wyjdzie mi w pochmurne dni 

Bez Ciebie zmartwi mnie byle co 

Bez Ciebie nic nie będzie mi szło 

Bez Ciebie na zawsze schowam się na serca dnie 



Jeszcze wciąż jest tyle słońca 

Jeszcze nam nie płynie czas 

Jesteś mój, czemu więc 

Tak często myślę, że 



Bez Ciebie wino utraci smak 

Bez Ciebie nigdy nie powiem,"tak"

Bez Ciebie drogi zasypie wiatr popiołem z gwiazd 

Bez Ciebie smuci mnie każdy wiersz 

Bez Ciebie nie przychodzi sen 

Bez Ciebie w jesień zapadnie świat na tysiąc lat 



Bez Ciebie jesień dogoni mnie 

Bez Ciebie marzeń oduczę się 

Bez Ciebie pasjans nie wyjdzie mi w pochmurne dni 

Bez Ciebie zmartwi mnie byle co 

Bez Ciebie nic nie będzie mi szło 

Bez Ciebie na zawsze schowam się na serca dnie 



Bez Ciebie jesień... 
























Dobra miłość między nami 

Tak delikatna, jak aksamit 

Taka piękna, jak witraże 

Prowadzi marzeń ogrodami 



Wiodą nas jej ślady 

W posiwiałe sady 

Pól rozległy bezkres 

Gdzie nie kłamie serce 

Ale już odchodzi 

Ten dzień, co ją zrodził 

Już go los odmienił 

Przysłoniły cienie 

Tak bardzo bym chciała 

Raz jeszcze usłyszeć 

Pulsującą ciszę 

Która nas zjednała 

Która nas uczyła 

Jak przywołać miłość 

Jak z jej rąk wywróżyć 

Czy zostanie dłużej 



Dobra miłość między nami 

Czy oprócz Ciebie ktoś ją da mi 

Taką czułą, taką wierną 

Kto znajdzie perły między łzami 



Kto dotykiem dłoni 

Każdy lęk przegoni 

Znów dziś mi się śniła 

Nasza dobra miłość 

Ale już odchodzi 

Ten dzień, co ją zrodził 

Już go los odmienił 

Przysłoniły cienie 

Tak bardzo bym chciała 

Raz jeszcze usłyszeć 

Pulsującą ciszę 

Która nas zjednała 

Która nas uczyła 

Jak przywołać miłość 

Jak z jej rąk wywróżyć 

Czy zostanie dłużej 



Jak z jej rąk wywróżyć...