W błękicie mamy swój dom na wyspie słońca 

W błękicie mamy swój ląd zwyczajnych spraw 

Jesteś mój, czemu więc 

Tak często myślę, że 



Bez Ciebie jesień dogoni mnie 

Bez Ciebie marzeń oduczę się 

Bez Ciebie pasjans nie wyjdzie mi w pochmurne dni 

Bez Ciebie zmartwi mnie byle co 

Bez Ciebie nic nie będzie mi szło 

Bez Ciebie na zawsze schowam się na serca dnie 



Jeszcze wciąż jest tyle słońca 

Jeszcze nam nie płynie czas 

Jesteś mój, czemu więc 

Tak często myślę, że 



Bez Ciebie wino utraci smak 

Bez Ciebie nigdy nie powiem,"tak"

Bez Ciebie drogi zasypie wiatr popiołem z gwiazd 

Bez Ciebie smuci mnie każdy wiersz 

Bez Ciebie nie przychodzi sen 

Bez Ciebie w jesień zapadnie świat na tysiąc lat 



Bez Ciebie jesień dogoni mnie 

Bez Ciebie marzeń oduczę się 

Bez Ciebie pasjans nie wyjdzie mi w pochmurne dni 

Bez Ciebie zmartwi mnie byle co 

Bez Ciebie nic nie będzie mi szło 

Bez Ciebie na zawsze schowam się na serca dnie 



Bez Ciebie jesień... 
























Tyle jest miejsca na tej ziemi 

Czemu daleko, blisko stąd 

Sny oderwane od korzeni 

Ludzie śnią 

Może to niebu jest za ciasno 

Wśród naszych życzeń, próśb i skarg 

Czemu nie można mieć na własność gwiazd 



Anatewka, Anatewka 

Ziemia, niebo, dom 

To, co na zawsze już odchodzi 

Chroni się w pieśni rzewny ton 

Anatewka, Anatewka 

Skrzypka tęskny śpiew 

Starczy, że w nuty tchniesz swój oddech 

Wrócisz, i nie wstydź się swych łez 



Po co się muzyk jeszcze trudzi 

Nigdy nie będzie już tu grał 

Nie ma wesela, nie ma ludzi 

Poszli w świat 

W sercach unieśli jego granie 

Motyw na długie, smutne dni 

W smutku najdłużej żyje pamięć i... 



Anatewka, Anatewka 

Skrzypka tęskny śpiew 

Starczy, że w nuty tchniesz swój oddech 

Wrócisz, i nie wstydź się swych łez