W błękicie mamy swój dom na wyspie słońca 

W błękicie mamy swój ląd zwyczajnych spraw 

Jesteś mój, czemu więc 

Tak często myślę, że 



Bez Ciebie jesień dogoni mnie 

Bez Ciebie marzeń oduczę się 

Bez Ciebie pasjans nie wyjdzie mi w pochmurne dni 

Bez Ciebie zmartwi mnie byle co 

Bez Ciebie nic nie będzie mi szło 

Bez Ciebie na zawsze schowam się na serca dnie 



Jeszcze wciąż jest tyle słońca 

Jeszcze nam nie płynie czas 

Jesteś mój, czemu więc 

Tak często myślę, że 



Bez Ciebie wino utraci smak 

Bez Ciebie nigdy nie powiem,"tak"

Bez Ciebie drogi zasypie wiatr popiołem z gwiazd 

Bez Ciebie smuci mnie każdy wiersz 

Bez Ciebie nie przychodzi sen 

Bez Ciebie w jesień zapadnie świat na tysiąc lat 



Bez Ciebie jesień dogoni mnie 

Bez Ciebie marzeń oduczę się 

Bez Ciebie pasjans nie wyjdzie mi w pochmurne dni 

Bez Ciebie zmartwi mnie byle co 

Bez Ciebie nic nie będzie mi szło 

Bez Ciebie na zawsze schowam się na serca dnie 



Bez Ciebie jesień... 
























W lunaparku pełnym fałszywych gwiazd 

Zgadujemy, co może spotkać nas 

A cygańskie lato odurza i woła 

Tak jak miłość, skoro przyszedł jej czas 



Z kryształowej kuli, dłoni i kart 

Próbujemy w całość złożyć ten świat 

Od tej gorzkiej prawdy nas odwieść nie zdoła 

Żadna wróżba, tajemny losu znak 



Co ma być 

To i będzie 

Tak, czy owak zdarzy się 

Podły los 

Wielkie szczęście 

Dobre, złe 

Dobre, złe 

Co ma być 



W lunaparku światła pogasły już 

I złodziejski księżyca błysnął nóż 

A cygańskie lato przemija jak wszystko 

Niespełnione, nieodgadnione, cóż... 



Co ma być 

To i będzie 

Tak, czy owak zdarzy się 

Podły los 

Wielkie szczęście 

Dobre, złe 

Dobre, złe 

Co ma być 



Co ma być 

To i będzie 

Tak, czy owak zdarzy się 

Dobry los 

Wielkie szczęście 

Dobre, złe 

Dobre, złe 



Co ma być...